او فرشته نجات و تحول یوونتوس نیست
 |
سالها پیش، ژوزه مورینیو با طعنه به آرسن ونگر، خطاب به خبرنگاران این چنین اشتیاق و انگیزهاش برای صعود تیم تحت هدایتش به صدر جدول لیگ برتر نشان داد: «من مربیانی را میشناسم که 15 سال است برای رتبهی چهارم روی نیمکت تیمشان مینشینند. » ترجمان ایتالیایی این جملهی تاریخی امروز در تورین و بر فراز غولهای این سیاهوسپید این شهر مستقر شده؛ تکه ابری اشتباهی که نه توان بارور شدن دارد و نه بیش از رتبههای چهارم، پنجم یا ششم سری آ میتوان از ناوبری او طلب کرد. از تیاگو موتا سخن میگوییم، سرمربی نامحبوب این روزهای یوونتوس.
همهی ما میدانیم که فوتبال اجرایی صرفاً بداهه نیست؛ پشت هر نمایشِ سردرگم از بازیکنان یک تیم، «سرمربی» ایستاده و عیار اوست که دقیقاً در لحظات سردرگمی تیم در زمین مورد سنجش قرار میگیرد. نمیتوان پس از پایان هر بازی در مقابل خبرنگاران نشست و مدام جملات بدیهی و توضیح واضحات داد و در پایان نیز ابراز امیدواری کرد بازی بعدی بهتر خواهیم شد!
بدترین نمایش از یووهی موتا را در مقابل سرخپوشان بنفیکا شاهد بودیم؛ تیمی ناامن و بیروح که آشکارا تهی از هر عنصر نجاتبخش و با شخصیت در زمین و نیمکت بود.
پرترهای ترسناک از یک سردرگمی تیمیِ مهیب؛ ناتوان در ایجاد فرصت اطراف دروازه مهمان و سرگشته در ارائهی یک استراتژی اثرگذار. تیم در احوالاتی اسیر بود که مشخصاً نمیدانست در لحظات انسداد و سرگشتگی دقیقاً چه کاری باید انجام دهد یا به توانمندی کدام بازیکن تکیه کند!
دردناک نیست وقتی سه هافبک هجومی یووه از انجام مهمترین وظیفهشان، یعنی حمایت و اصطلاحاً تغذیه مهاجم نوک عاجز هستند، شاهد جولان نیکلاس اوتامندی 37 ساله در تیم مقابل باشیم؟
اوضاع هفته به هفته وخیم میشود و کار به جایی رسیده که یاد و نام مربیان و بازیکنان قبلی تیم با دریغ و افسوس پیش چشممان رژه میروند. در تراژدی آلیانتز و شکست غمافزا مقابل بنفیکا، آیا حضور یک دنیلوی متعصب و کارآمد روی نیمکت نیاز نشد؟ اساساً آیا کسی در باشگاه برای پاسخ به پرسشهایی از این دست شکیبایی دارد؟
همانطور که قاطبهی طرفداران بیانکونری در انتظار خبر شیرین رفتن مردی هستند که هرگز فرشتهی نجات و تحول یووه نبود، ادامه دادن با تفکرات بیفایدهی او نیز یک ناامیدی محض برای ما تا پایان این فصل به حساب خواهد آمد.
اگر تصمیم نهایی در مورد موتا همانی باشد که مدیر باشگاه پیش از این به زبان آورده، امسال نیز از یوونتوس بزرگ ما جز سایهای بیقدر نصیب جهان هواداریمان نخواهد شد تا سنوات گمگشتگیهای یووه به سرعت به سمت دو رقمی شدن گام بردارد.
افسوس...
